Սպասում

Քայլում եմ մութ անտառով, կարծես մեկն ինձ է կանչում… Աչքերս փակ են, բայց ես շարունակում եմ քայլել: Կախարդական երաժշտություն շոյում է ականջներս.. Զգույշ քայլերով մեկն ինձ է մոտենում… Տարօրինակ մի զգացմունք արթնացրեց ինձ ու աչքիս առաջից ցրվեցին բոլոր պատկերները:

Տանը բոլորը դեռ քնած են, չնայած արևի առաջին շողերն արդեն դուրս են եկել: Արագ հագնվեցի ու շտապեցի բակ: Ցուրտ էր… Ուզում էի անհապաղ ընկերուհուսս պատմել երազս, քանի դեռ պարզ հիշում էի ամեն մանրուք… Հանկարծ զգացի, որ մեկը քաշում է շալվարիս փեղկից. Ռեֆն էր: Փոքրիկ պուդելը, որ ապաստան էր գտել մեր միջանցքում: Գրկեցի նրան ու միասին շարունակեցինք ճամփան: Տարօրինակ մի ձայն սկսեց առաջնորդել մեզ: Ռեֆը վախից կուչ եկավ ու գլուխը թաքցրեց պիջակիս մեջ: Ես էլ պակաս չվախեցա: Աչքերս փակեցի. առջևս հայտնվեց նույն անտառը… դեռ լսվում էին կախարդական երաժշտության հնչյունները: Մի պահ սթափվեցի ու թակեցի Կարինեենց (ըկերուհուս) դուռը: Տեսնելով ինձ` ժպիտով ողջունեց. “Գիտեմ… ներս արի”: Ոչինչ չհասկանալով առաջ անցա: Պատուհանի մոտ կանգնած երիտասարդը դեպի ինձ շրջվեց, սենյակի թույլ լույսը չէր թողնում դեմքը տեսնել: Բարևեց… Քարացա… Այդ ձայնը… ՆԱ էր…

2001թ.

Մանրամասները anulikk
I always try to be positive

2 Responses to Սպասում

  1. Angelասում է՝

    shat lavn er u shat hetaqrqir

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: