“Օտպուսկ-2”

երեկ վերջապես բռնացրեցի, նկարեցի 😀

Ես բառը լսելուց դեմքիս ժպիտ է միանգամից ծնվում: Այսօր ծառայության մեջ են ինձ հարազատ շատ մարդիկ, որոնց շատ եմ կարոտել ու իրանցից էլ շատ սպասում եմ, թե երբ արձակուրդ կգան 🙂 Ապերիկս էլ այդ թվում է… Ու վերջապես 11 ամիս ծառայած զինվորս եկավ տուն նոյեմբերի 1-ին` երեկոյան ժամը 10-ին: Վաաայ… երևի դժվար չի պատկերացնել, թե քանի օր մեր տանը ինչ էր կատարվում 😀 Չնայած մեկա կարոտս առնել չհասցրի, առավոտ գնում եմ գործի` դեռ քնած է, երեկոյան գալիս եմ` տանը չի… Ընկերությանը, կամ ոնց ինքնա ասում “ախպերությանը” շատ նվիրված անձ մըն է: 😛 Ամբողջ օրն ընկերների հետ էր: Կեսգիշերից շուտ երեսը չէի տեսնում: Իսկ այսօր արդեն հետ ենք ճանապարհում: Էլի քնած էր, երբ դուրս էի գալիս, ստացվում է ես հաջող չարեցի 😦 Հիմա ճանապարհին է… Տեսնես “պադշիվները” չմոռացավ կարել…

Ապերիկ!!! Համարյա կեսն անցանք… 😉

Օտպուսկ

Էս քանի օրը դրսում շատ եմ հանդիպում զինվորական հագուստով երիտասարդների… դեմքիս ակամա ժպիտ է հայտնվում. մի տեսակ հարազատ բան կա արդեն էտ համազգեստի մեջ… Անցած տարվա “պրիզիվնիկներն” են “օտպուսկ” գալիս: Վերջապես “օտպուսկ” եկավ և իմ մոտ ընկերներից Սուրենը: Դե էլ չասեմ ինչքան էի կարոտել, մի տարի ու մի ամիս ուղիղ, ինչ չէի տեսել: Սուրենը Ղարաբաղումա ծառայում` Ջաբրաիլում: Շատերն են ասում ամենաբարդ տեղերից մեկնա… չէի ուզի էտպես մտածել: Գնալուց ասում էր. “Կտեսնես` Ղարաբաղ եմ ընկնելու”:


Ուզում էի զինվորական համազգեստով նկարներից դնել, ու երևի ավելի հարիր էր գրածիս, բայց էս նկարը շատ եմ սիրում, չնայած ինքը պնդում ա, թե պատճառն էնա, որ ես եմ նկարել, բայց չէ… սա մյուսներից տարբերվումա, մի տեսակ ուրիշա 😀

Մինչև գնալը բանակից, որ հարցնում էի, ասում էր. “Հավայի ամենալավ տարիքիցդ 2 տարի գնումա”: Հավայի, թե չէ ես չեմ վիճարկի: Հարցրեցի` չես փոխել կարծիքդ, ասաց. “Դեպի լավը չէ”:

Չգիտեմ քանի անգամ եմ ասել, բայց մեկ անգամ էլ` Սուր ջան քեզ բարի ծառայություն ու բարի վերադարձ, դժվարն արդեն հետևում է չէ?? 😉

%d bloggers like this: