“Ի՞նչ է սա”

Երևի միշտ էլ ծնողների ու երեխաների հարաբերությունները հարթ չեն լինում: Մենք մեծանում ենք, փորձում ինքնահաստատվել, սեփական ես կերտել… մինչդեռ ծնողների աչքում մնում ենք նույն փոքրիկը: Պատեհ անպատեհ գոռգոռալով մեզ հասուն ենք զգում` չմտածելով, որ կարող է վիրավորում ենք հարազատ մարդու: Իսկ գիտակցելուց էլ չենք շտապում ներողություն խնդրել 😦 Ուղղակի գիտենք, որ իրենք միշտ մեր նկատմամբ ներողամիտ են… կհասկանան:

Եկեք փոխենք մեզ մի քիչ… 🙂 Ուզում եմ անպայման նայեք հույն երիտասարդ ռեժիսոր Կոնստանտին Պիլավիոսի “Ի՞նչ է սա“/“What is that” (2007) կարճ ֆիլմը, որը 5 րոպեում կփոխանցի այն, ինչ ես փորձում եմ ասել:

Advertisements

Դմբո — Մնդո

Ուֆ, բլոգս, եկել եմ բողոքվեմ…

Էսօրը դառն էր… չէ զարմանալու չի, տենց օրեր լինում են, ես իրանց ուղղակի ասում եմ փֆֆ ! Դե բնականաբար օրվաս փֆացման գլխավոր դերում ես եմ (բայց նենց էլ չի, որ ուրիշ դերակատարներ չկան :/)… զզվում եմ իմ բնավորության անհամ գծերից 😦 Ասենք ինչի եմ չնչին բաների ուշադրություն դարձնում? հլը մի հատ էլ նեղվում, զռռոցս կապում, դարդոտվում, ու ինչքան ասոցացվող անցած-գնացած բաներ կա վերհիշում ? ուֆ է~~ դմբո-մնդո :/ ու հետաքրքիրա ինչ եմ շահում. քայքայված ներվեր, անիմաստ վատնած ժամանակ, լիքը չարած գործ` որ ինչպես միշտ` մնումա վերջին վարկյանին, ու քնահարամ լինելով պիտի հասցնեմ: Հա թեզ ջան, խոսքը քո մասինա 🙂 ու չնայած արդեն 4-ն ա դառնում… ու քեզ հլը պիտի ֆենեմ… դզեմ-փչեմ… պառադնի շորեր հագցնեմ… դե հա ու մեյք-ափը չմոռանամ… վաղը քեզ հանձնում եմ ամբիոնի ձեռքերին… բարի բախտ քեզ… ուֆ շեղվեցի :/ ասել կուզեմ` էս հրատապ գործերը թողած` նստել փֆոտ գրառում եմ անում, հերիք չի, խեղճ քնաթաթախ մաման էլ ժամա հարցնում, խաբում` 3 ժամ կուլ տված եմ պատասխանում, որ լավ էտ պահերը դաժան են… չխորանամ 😀

Չէէէ ես գիտեմ, սաղի մեղավորը առավոտվա նայածս կինոն էր 😀 չէ, ինքը շատ լավ կինո էր, ու ես իրան էլի կնայեմ (մազոխիստական երանգներ չփնտրեք), փիլիսոփայական մտքեր արթնացրեց ու նուրբ լարերիս կպավ, տենց դյուրագրգիռ դառա ողջ օրվա ընթացքում:

Լավ, ոնց որ դեպրեսնյակը նահանջումա… ժպտում եմ 🙂 գնամ գործս շարունակեմ… թե~զ յա իդու !

Կինո դայջեսթ :)

Ուզում եմ ձեզ պատմել վերջերս նայած ու հավանած ֆիլմերի մասին 🙂 Եթե ինձ պես կինոման էլ չեք, հաստատ մեկ-մեկ կինո նայում եք  :Դ Սարսափ նախընտրողներին շտապեմ հիասթափեցենլ` էս ժանրին չեմ անդրադառնալու: Չնայած` դպրոցական ու ուսանողական առաջին տարիներին լրիվ տարված էի սարսափ ֆիլմերով, ու միշտ դիսկերի խանութներից դուրս գալիս ձեռքս լինում էր “Horror collection”… Արդեն 2 տարի է` շրջանցում եմ բոլոր այն ֆիլմերը, որոնց նկարագրության մեջ հանդիպում եմ horror բառը:  Հիմա մնացած ժանրերը շատ չեմ կարևորում, միայն թե ամեն մեկը ստացված լինի իր ժանրում:

Լացելու տեսադարան: — դիտման կարևոր նախապայման է թաշկինակ կամ անձեռոցիկը: Ստեղ ընդգրկել եմ ռոմանտիկ ֆիլմերը, որոնք որպես կանոն մի լավ լացացնում են ինձ: Read more of this post

“Inception”

էս ֆիլմը դեռ կինոթատրոններում էր, ու խմբով որոշել էինք գնալ… Բայց չեմ էլ հիշում ոնց եղավ, չհավաքվեցինք… Ինչևէ… Նայեցի online 🙂 դե հիմա, որ գրում եմ ես մասին, ուրեմն շատ եմ հավանել: Քնի ու երազների թեման երկար ժամանակ է հետաքրքրում է ինձ 🙂 (երևի շուտով բլոգումս կտեղադրեմ դեռ 2-րդ կուրսում կատարածս ուսումնասիրությունը): “Սկիզբ”` երևի էսպես կարելի է թարգմանել վերնագիրը: Ֆիլմը ֆանտաստիկա-թրիլեր ժանրում է, ամբողջովին կառուցված է մարդու ենթագիտակցության ու երազների գաղափարի վրա: Հերոսը` Կոբբը, կարողանում է քնած ժամանակ մարդու ենթագիտակցությունից գաղտնիքներ կորզել, իսկ հիմա նա փորձում է անել հակառակը` ոչ թե գողանալ գաղափարը, այլ սերմանել… Մի քիչ խճճված են իրադարձությունները զարգանում ու եթե ուշադիր չլինես ամբողջ ընթացքում, հնարավոր է չհասկանաս ինչ կատարվեց 😛 ))) Չնայած ֆիլմը շատ դինամիկ է ու լարված մինչև վերջ պահում է էկրանների առջև: Հաստատ այս ժանրի սիրահարներին դուր կգա 😉 ում հետաքրքրեց` բարի դիտում!

Տպավորիչ էր

Եղբորս հորդորով վերջապես դիտեցի “Law abiding citizen” ֆիլմը 🙂 անխոս շատ հավանեցի… հենց առաջին պահից` հայտնաբերելով, որ գլխավոր դերերից մեկում սիրածս դերասանն է. Ջերարդ Բատլերը: Դե իհարկե շատ եմ ուզում պատմել ֆիլմը, բայց հետաքրքրությունը չկոտրելու համար տենց բան չեմ անի 😉 Սյուժեն միանգամից տանում է իր հետ, չես հասցնի ձանձրանալ ամբողջ ընթացքում, ավարտն էլ բավական անկանխատեսելի է… Ամեն դեպքում չնկատեցի էլ ոնց դրական թվացող կերպարը հանկարծակի վերածվեց ֆիլմի ՎԱՏ տղայի: Մի խոսքով չփոշմանեցի դանդաղաշարժ ու պարբերաբար ընդհատվող ինտերնետիս ձեռքը տառապելով ժամանակն անցկացնելու համար 😀  Լավն էր

Լացացրեց ինձ ամբողջ գիշեր…

Շատ եմ սիրում ֆիլմեր դիտել… Տարբեր ժանրեր եմ նախընտրում. կոմեդիա, սարսափ, ֆենտեզի, դետեկտիվ…. իսկ ռոմանտիկայի հանդեպ հակում բոլորովին վերջերս եմ նկատում ^_^ ….

“P.S. I love you” ….  երևի այն եզակի ֆիլմերից է, որ առանց կամ ու կացի բոլոր ընկերներիս խորհուրդ կտամ դիտել…Երեկ երեք ժամմ սպասեցի իննետում որ բաֆֆեր լինի ու ժամը 2-ից սկսեցի դիտումս …. Ամբողջ գիշեր էս ֆիլմն ինձ լացացրեց, էսքան տխրություն, որ կարող է մատուցվել հումորով… Իսկ արդյունքում այսօր ուռած աչքերով էի ամբողջ օրը 🙂

Ходячая энциклопедия армянского кино

Տպագրվել է “Հայաստանի Զրուցակից” թերթում

Режиссеру и сценаристу Левону Исаакяну исполнилось 100 лет. Его имя стало особенно популярным благодаря первому армянскому широкоэкранному цветному фильму «Путь на арену», созданному Л. Исаакяном в 1963 г. в соавторстве с режиссером Генрихом Маляном.

Несмотря на свой преклонный возраст, художник обладает удивительно цепкой памятью. До сих пор он помнит тот далекий-далекий день, когда увидел царя Николая Второго. Большой интерес представляют его рассказы о периоде зарождения армянского кино, о появлении в Ереване первого трамвая, о… впрочем, всего и не перечислишь.

Левон Исаакян родился в столице искусств и ремесел Гюмри. Его отец Геворк, внесший существенный вклад в дело промышленного развития Гюмри, много разъезжал и часто брал с собой маленького Левона. В 1912 году четырехлетний Левон увидел Карс, Ани… Крепостные стены Ани и сейчас стоят перед его мысленным взором. Read more of this post

%d bloggers like this: