“Ի՞նչ է սա”

Երևի միշտ էլ ծնողների ու երեխաների հարաբերությունները հարթ չեն լինում: Մենք մեծանում ենք, փորձում ինքնահաստատվել, սեփական ես կերտել… մինչդեռ ծնողների աչքում մնում ենք նույն փոքրիկը: Պատեհ անպատեհ գոռգոռալով մեզ հասուն ենք զգում` չմտածելով, որ կարող է վիրավորում ենք հարազատ մարդու: Իսկ գիտակցելուց էլ չենք շտապում ներողություն խնդրել 😦 Ուղղակի գիտենք, որ իրենք միշտ մեր նկատմամբ ներողամիտ են… կհասկանան:

Եկեք փոխենք մեզ մի քիչ… 🙂 Ուզում եմ անպայման նայեք հույն երիտասարդ ռեժիսոր Կոնստանտին Պիլավիոսի “Ի՞նչ է սա“/“What is that” (2007) կարճ ֆիլմը, որը 5 րոպեում կփոխանցի այն, ինչ ես փորձում եմ ասել:

Advertisements

“Inception”

էս ֆիլմը դեռ կինոթատրոններում էր, ու խմբով որոշել էինք գնալ… Բայց չեմ էլ հիշում ոնց եղավ, չհավաքվեցինք… Ինչևէ… Նայեցի online 🙂 դե հիմա, որ գրում եմ ես մասին, ուրեմն շատ եմ հավանել: Քնի ու երազների թեման երկար ժամանակ է հետաքրքրում է ինձ 🙂 (երևի շուտով բլոգումս կտեղադրեմ դեռ 2-րդ կուրսում կատարածս ուսումնասիրությունը): “Սկիզբ”` երևի էսպես կարելի է թարգմանել վերնագիրը: Ֆիլմը ֆանտաստիկա-թրիլեր ժանրում է, ամբողջովին կառուցված է մարդու ենթագիտակցության ու երազների գաղափարի վրա: Հերոսը` Կոբբը, կարողանում է քնած ժամանակ մարդու ենթագիտակցությունից գաղտնիքներ կորզել, իսկ հիմա նա փորձում է անել հակառակը` ոչ թե գողանալ գաղափարը, այլ սերմանել… Մի քիչ խճճված են իրադարձությունները զարգանում ու եթե ուշադիր չլինես ամբողջ ընթացքում, հնարավոր է չհասկանաս ինչ կատարվեց 😛 ))) Չնայած ֆիլմը շատ դինամիկ է ու լարված մինչև վերջ պահում է էկրանների առջև: Հաստատ այս ժանրի սիրահարներին դուր կգա 😉 ում հետաքրքրեց` բարի դիտում!

Տպավորիչ էր

Եղբորս հորդորով վերջապես դիտեցի “Law abiding citizen” ֆիլմը 🙂 անխոս շատ հավանեցի… հենց առաջին պահից` հայտնաբերելով, որ գլխավոր դերերից մեկում սիրածս դերասանն է. Ջերարդ Բատլերը: Դե իհարկե շատ եմ ուզում պատմել ֆիլմը, բայց հետաքրքրությունը չկոտրելու համար տենց բան չեմ անի 😉 Սյուժեն միանգամից տանում է իր հետ, չես հասցնի ձանձրանալ ամբողջ ընթացքում, ավարտն էլ բավական անկանխատեսելի է… Ամեն դեպքում չնկատեցի էլ ոնց դրական թվացող կերպարը հանկարծակի վերածվեց ֆիլմի ՎԱՏ տղայի: Մի խոսքով չփոշմանեցի դանդաղաշարժ ու պարբերաբար ընդհատվող ինտերնետիս ձեռքը տառապելով ժամանակն անցկացնելու համար 😀  Լավն էր

Հունիսի 22-ը…

Էսօր դարձավ ուղիղ վեց ամիս, ինչ ապերիկս զինվոր է…մի ամիս չկա, որ տեսել եմ, բայց կարոտել եմ 🙂 վաայ, որ ասեին կարոտելու եմ չէի հավատա, ամեն օր իրար գզում էինք, յոլա չէինք գնում, բայց հավես էր, հիմա տխուրա տանը մենակ: Հետաքրքրություններդ կիսող չկա… Չնայած էսօր էլի ջղայնացրեց, քննությունից էս շոգին հազիվ մտել եմ տուն… ու կինոյի պատվերներ եմ ստանում. “Принц Персии” ու ևս մի քանի նոր ֆիլմեր… հրաշք 😦 Ձեր պատվերն արդեն ճանապարհին է… Միայն հուսով եմ ուղարկածս նախորդ դիսկերի օրին չի ընկնի….

Քեզ բարի ծառայություն ապերս :* ու բարի դիտում 😉

Լացացրեց ինձ ամբողջ գիշեր…

Շատ եմ սիրում ֆիլմեր դիտել… Տարբեր ժանրեր եմ նախընտրում. կոմեդիա, սարսափ, ֆենտեզի, դետեկտիվ…. իսկ ռոմանտիկայի հանդեպ հակում բոլորովին վերջերս եմ նկատում ^_^ ….

“P.S. I love you” ….  երևի այն եզակի ֆիլմերից է, որ առանց կամ ու կացի բոլոր ընկերներիս խորհուրդ կտամ դիտել…Երեկ երեք ժամմ սպասեցի իննետում որ բաֆֆեր լինի ու ժամը 2-ից սկսեցի դիտումս …. Ամբողջ գիշեր էս ֆիլմն ինձ լացացրեց, էսքան տխրություն, որ կարող է մատուցվել հումորով… Իսկ արդյունքում այսօր ուռած աչքերով էի ամբողջ օրը 🙂

Ходячая энциклопедия армянского кино

Տպագրվել է “Հայաստանի Զրուցակից” թերթում

Режиссеру и сценаристу Левону Исаакяну исполнилось 100 лет. Его имя стало особенно популярным благодаря первому армянскому широкоэкранному цветному фильму «Путь на арену», созданному Л. Исаакяном в 1963 г. в соавторстве с режиссером Генрихом Маляном.

Несмотря на свой преклонный возраст, художник обладает удивительно цепкой памятью. До сих пор он помнит тот далекий-далекий день, когда увидел царя Николая Второго. Большой интерес представляют его рассказы о периоде зарождения армянского кино, о появлении в Ереване первого трамвая, о… впрочем, всего и не перечислишь.

Левон Исаакян родился в столице искусств и ремесел Гюмри. Его отец Геворк, внесший существенный вклад в дело промышленного развития Гюмри, много разъезжал и часто брал с собой маленького Левона. В 1912 году четырехлетний Левон увидел Карс, Ани… Крепостные стены Ани и сейчас стоят перед его мысленным взором. Read more of this post

%d bloggers like this: